СЕУТА БЕШЕ КАКО ЗАТВОР Мигрантите откриваат што ги пречекало по преминувањето на границата

Мигрантите кои оваа недела препливаа море или прескокнаа огради за да стигнат до шпанската северноафриканска енклава Сеута, во саботата почнаа да се враќаат во Мароко. Дел од нив велат дека гладот, исцрпеноста и, како што тврдат, непријателскиот однос од дел од локалното население ги натерале да се откажат од надежта за подобар живот во Европа. Според нивните сведоштва дадени за „Ројтерс“, многумина биле поттикнати да тргнат кон границата поради видеа што станале вирални на социјалните мрежи, како и пораки од пријатели дека добро чуваната граница може да се премине. Но, откако пристигнале во Сеута, сфатиле дека не можат слободно да продолжат кон континентална Шпанија.

„Дојдовме за да напредуваме, а не да бидеме измамени. Мислев дека таму ќе изградам подобра иднина, но Сеута ме изненади“, изјави Брахим, пекар од Фес, кој дал отказ откако ги видел снимките од илјадници луѓе кои ја преминуваат границата.

Тој вели дека три дена преживувал само на вода, бидејќи немал пари за храна.

„Како е можно сендвич со туна да чини 100 дирхами, односно околу 10,75 долари?“, прашал тој.

Во мароканскиот град Фнидек, кој се наоѓа спроти Сеута, улиците кон граничниот премин во саботата биле речиси празни. Тоа било сосема поинаку во четвртокот, кога таму се собрале илјадници луѓе. Млади мажи се оддалечувале од границата или чекале такси, додека дел од продавниците биле затворени со денови. Повратниците се жалеле дека тешко наоѓале храна и вода, бидејќи супермаркетите и продавниците биле затворени. Некои од нив ја сушеле мократа облека на улиците.

„Сеута беше како затвор. Немаше ништо, сè беше затворено“, изјавил работник во пристаништето Тангер Мед, кој не сакал да го открие својот идентитет бидејќи морал да се врати на работа.

Некои мигранти ги обвиниле жителите на населбата Ел Принсипе, каде што мнозинството жители се од мароканско потекло, дека ги напаѓале и ги принудувале да заминат. „Ројтерс“ не можел независно да ги потврди овие тврдења. Мароканскиот келнер Јасин Ишу рекол дека бил претепан и избркан од областа.

Масовното заминување на работници имало последици и врз работодавците во Мароко. Рашид, кој работи во хотел во Фнидек, изјавил дека сите шест членови на кујнскиот персонал заминале кон Сеута и не се вратиле, поради што менаџментот морал да бара замена. Во самата Сеута, кафулињата постепено почнале да ги отвораат вратите, додека повеќето продавници сè уште биле затворени. На улиците биле забележливи засилени полициски патроли.

„Решивме да отвориме затоа што животот на крајот мора да се врати во нормален ритам, но безбедноста на нашите работници и нашата мора да биде на прво место“, изјавила 24-годишната Марина Кастањо, чии родители имаат две кафулиња во центарот на градот.

Жителите велат дека ситуацијата и понатаму е напната во периферните делови на Сеута. Вработен во центарот за прием на мигранти изјавил дека објектот е целосно исполнет и повеќе нема капацитет за прием. Според неговата проценка, во енклавата сè уште се наоѓаат илјадници мигранти. Сопственикот на продавница, Тито, рекол дека ненадејното пристигнување на толкав број луѓе предизвикало страв, но и сочувство кај дел од населението.

„Во исто време се чувствувате преплашени и беспомошни. Тие млади луѓе се целосно искористени. Ги користат како алатка за политичка трговија“, рекол тој.

Сепак, меѓу мигрантите има и такви кои не планираат да се откажат од обидот да останат во Европа. Мохамед Ахмед, 43-годишен мигрант од Судан, изјавил дека со камион бил донесен во близина на границата, по што четири часа пливал до Сеута. Тој тврди дека полицијата не им дозволува да го продолжат патувањето кон прифатниот центар, но и покрај тоа не сака да се врати во Мароко.

„Не се враќам. Подобро би умрел обидувајќи се да останам тука“, рекол Ахмед.