МЛАДИТЕ МАСОВНО БЕГААТ ОД МЕНАЏЕРСКИ ФУНКЦИИ Платата и титулата веќе не се доволни

Повисока плата и повисока функција повеќе не се доволен мотив за младите да прифатат менаџерска позиција. Припадниците на Генерацијата Z сè почесто ја препознаваат цената на лидерските улоги и подолго работно време, поголем стрес и зголемена одговорност поради што само околу шест проценти од нив имаат амбиција да стигнат до највисоките нивоа во деловната хиерархија.

Трендот може да создаде сериозен проблем за компаниите, кои во иднина би можеле да се соочат со недостиг од подготвени лидери. Доколку не успеат навреме да развијат нова генерација менаџери, би можело да биде загрозено ефикасното функционирање на организациите.

За многу млади луѓе, успешната кариера веќе не се мери исклучиво преку искачување по корпоративната хиерархија. Наместо тоа, сè поголем приоритет имаат слободното време, личниот живот и психолошката благосостојба. Тие не сакаат поголемата плата и титулата да ги чинат дополнителен стрес, постојана достапност и нарушена рамнотежа меѓу работата и приватниот живот.

„Според глобалните истражувања, само околу шест проценти од припадниците на Генерацијата Z сакаат да преземат повисоки менаџерски функции и да станат шефови. Ова е сериозен предизвик за организациите и нивната структура“, изјави за Euronews Томас Шкларски, извршен директор на Enpulse и експерт за ангажман на вработените.

Една од главните причини за намалениот интерес за раководни позиции е зголемениот обем на работа и одговорност. Според податоците што ги посочува Шкларски, просечниот број вработени во еден тим во последните години се зголемил од околу шест на 12 лица. Тоа значи дека менаџерите се наоѓаат под притисок од две страни. Од нив се очекува да ги исполнат деловните цели поставени од повисокото раководство, но истовремено и да се грижат за развојот, мотивацијата и благосостојбата на сè поголем број членови на тимот. Според Шкларски, младите внимателно ја анализираат оваа „цена“ на лидерската позиција и сè почесто проценуваат дека дополнителната одговорност не е вредна за жртвите што треба да ги направат.

Недостигот од интерес за менаџерски позиции не е проблем што ги засега само компаниите. Станува збор за поширок тренд кој би можел особено силно да се почувствува во Европа. Стареењето на населението и демографските промени веќе придонесуваат за намалување на работоспособното население, а со тоа се зголемува потребата од луѓе кои ќе можат да преземат лидерски улоги.

„Ќе има сè помалку луѓе кои работат, особено во Европа. Ако не развиеме нова генерација менаџери и не ги подготвиме луѓето да преземат одговорност за тимовите, ќе се соочиме со сè поголеми проблеми во одржувањето на организациската ефикасност“, предупредува Шкларски.

Затоа, компаниите ќе мора да размислат за нов пристап кон лидерските позиции. Самата повисока плата или престижната титула можеби нема да бидат доволни доколку функцијата носи хроничен стрес, постојана достапност и одговорност за премногу луѓе. Како можни решенија се издвојуваат помали тимови, поголема институционална поддршка за менаџерите, јасно дефинирани обврски и модели на раководење кои овозможуваат подобра рамнотежа меѓу професионалниот и приватниот живот.

Иако вештачката интелигенција сè повеќе се користи во бизнисот и автоматизира бројни задачи, таа веројатно нема сама да го реши проблемот со недостигот од менаџери. Останува прашањето дали вработените би биле подготвени да ги прифаќаат одлуките и насоките на алгоритми и дали технологијата може целосно да ги преземе сложените задачи што ги извршуваат луѓето на раководни позиции. Управувањето со тимови и понатаму бара способности кои тешко се автоматизираат, емпатија, градење доверба и односи, мотивирање на вработените и носење одлуки кои ја земаат предвид човечката страна на работата. Токму затоа, намалениот интерес на младите за менаџерски позиции не е само кадровски проблем. Во иднина, тој би можел да стане сериозна пречка за растот, развојот и стабилноста на компаниите.