ДЕНОТ КОГА Е РОДЕНА ЉУПКА ДИМИТРОВСКА „Вечното девојче“ кое ја освои Југославија, а нејзиниот хит се пееше на 23 јазици
Македонската музичка икона остави неизбришлива трага на сцената, а нејзиниот живот го одбележаа огромна слава, голема љубов и тешки семејни загуби
Вчера, 25 јули е денот кога е родена Љупка Димитровска, една од најпознатите македонски музички ѕвезди која остави длабока трага на југословенската и европската забавна сцена. Со својот препознатлив изглед, густите шишки, младешкиот лик и заразната позитивна енергија, Љупка со години го носеше епитетот „вечното девојче“ на популарната музика. Иако најголемиот дел од својот живот го помина во Загреб, нејзината врска со Македонија никогаш не избледе. Од скопските улици, преку големите југословенски фестивали, па сè до европските сцени, нејзината кариера беше приказна за талент, успех и музика која ги надминуваше границите.
Љупка Димитровска е родена во Скопје во 1946 година. Уште од најмладите години покажувала голема љубов кон музиката, а нејзиниот талент набрзо станал очигледен. Кон крајот на шеесеттите години, таа се преселила во Загреб, град кој во тоа време бил еден од главните центри на југословенската забавна музика и фестивалската сцена. Одлуката се покажала како пресвртница во нејзиниот живот и кариера. Нејзиниот специфичен глас, топлата интерпретација и непосредноста брзо ја издвоиле од останатите изведувачи. За кратко време, Љупка Димитровска станала препознатливо име во целиот регион.
Седумдесеттите и осумдесеттите години беа периодот на најголемиот успех на Љупка Димитровска. Таа настапувала на најзначајните фестивали во тогашна Југославија, меѓу кои Сплитскиот фестивал, Загребфест и „Белградска пролет“, оставајќи свој печат на златната ера на забавната музика. Еден од клучните моменти во нејзината кариера бил успехот со песната „Чибу, чиба“ од 1969 година. Песната прераснала во голем хит, а нејзината популарност ги надминала границите на Југославија. Композицијата била објавена во повеќе европски земји и добила преводи и верзии на различни јазици, со што Љупка стекнала голема популарност и кај публиката надвор од Балканот. Нејзиното име станало познато и во Источна Германија, Чехословачка, Грција и Франција, каде што настапувала и реализирала турнеи.
Во текот на богатата кариера, Љупка Димитровска оставила зад себе девет самостојни албуми, како и бројни други музички изданија. Нејзините песни станаа дел од музичкото наследство на една генерација, а рефрените на „Твоја барка мала“, „Ја га хочу, а он мене нече“, „Шта је ту је“, „Адио“, „Године нису важне“ и „Робот“ и денес се паметат и пеат. За македонската публика, особено значаен останува нејзиниот настап на „Макфест“ во 1990 година со песната „Ѕвона, ѕвонат“, која и денес се смета за едно од позначајните остварувања во македонската забавна музика.
Зад големиот успех на Љупка Димитровска стоела и една значајна љубовна и професионална приказна. Нејзиниот сопруг бил познатиот хрватски композитор, диригент и продуцент Никица Калоѓера. Двајцата се венчале кога Љупка имала 22 години и во текот на децениите биле неразделни животни и музички партнери. Калоѓера бил автор и на дел од нејзините најпознати песни, а нивната долгогодишна врска била исполнета со заеднички живот и професионална соработка. Во бракот ја добиле ќерката Ника. Иако била голема ѕвезда, Љупка секогаш важела за скромна и повлечена личност. Не го барала медиумското внимание и често истакнувала дека не се чувствува удобно во интервјуа и во центарот на јавниот интерес. Наместо тоа, сакала за неа да зборуваат песните.
За Љупка Димитровска, 2006 година била една од најболни во животот. Во краток временски период таа ги изгубила сопругот Никица Калоѓера, сестра си и мајка си. По овие големи загуби, пејачката постепено се повлекла од јавниот живот. Сè поретко се појавувала во медиумите, а својот живот го посветила на семејството и на спомените од времето кога беше една од најголемите музички ѕвезди во регионот. Љупка Димитровска почина на 3 октомври 2016 година во Загреб, по кратко и тешко боледување.
Денес, години по нејзиното заминување, нејзиното име сè уште буди носталгија за едно поинакво музичко време. Нејзиниот младешки лик, карактеристичната насмевка и песните исполнети со оптимизам остануваат траен дел од музичкото наследство на овие простори. Љупка Димитровска замина, но „вечното девојче“ на југословенската забавна музика остана да живее преку песните што и денес ги паметат и пеат неколку генерации.
