ХЕДВИКА ГОЛИК ПОЧИНАЛА ВО 1966 ГОДИНА А нејзиното тело било откриено дури во 2008
Соседите мислеле дека заминала во Македонија или кај роднини во Белград, но кога по 42 години ја отвориле вратата, ги дочекала сцена од која се заледила крвта

Еден од најморничавите и најнеобични случаи од поранешна Југославија се случил во Загреб, каде во 2008 година било откриено тело на жена која, според подоцнежните проценки, починала уште во 1966 година. Станува збор за Хедвига Голик, по професија медицинска сестра, која живеела сама во мал тавански стан од само 18 квадратни метри во загрепската населба Медвешчак. Таа била родена во 1924 година во Риека, а од 1961 година живеела во зградата во која соседите ја паметеле како тивка и исклучително повлечена жена.
Соседите мислеле дека заминала
Хедвига ретко излегувала од станот и речиси воопшто не комуницирала со соседите. Една од соседките повремено ѝ купувала намирници. Начинот на кој го правеле тоа бил необичен и Хедвига симнувала кофа со пари и список, а соседката потоа ги оставала намирниците пред нејзината врата. Во еден момент Хедвига им кажала на соседите дека ќе отпатува на неопределено време. Потоа исчезнала, но никој сериозно не се запрашал каде е.
Со текот на годините почнале да кружат различни приказни. Некои верувале дека заминала во Македонија и се приклучила на верска заедница, додека други претпоставувале дека се преселила кај роднини во Белград. Никој, сепак, не ја отворил вратата од нејзиниот стан.
Децении неизвесност околу станот
Случајот дополнително се усложнил поради спорот околу сопственоста и користењето на малиот тавански простор. Во текот на 1980-тите, дел од соседите почнале да се сомневаат дека Хедвига можеби повеќе не е жива. Во 1991 година било пријавено дека станот е напуштен, но не следувала конкретна реакција.
Подоцна на вратата била оставена и рачно напишана белешка со предупредување дека просторот не треба да се користи додека не се расчистат сопственичките права и наследството. Така, вратата останала заклучена уште со години.
Морничавото откритие во 2008 година
Сè се променило на 12 мај 2008 година, кога во зградата требало да започнат реновирачки работи. Бидејќи сите станари морале да дадат согласност, било невозможно да се продолжи без да се утврди што се случува со станот на Хедвига. Тројца претставници конечно ја отвориле заклучената врата.
Она што го затекнале било шокантно. Хедвига била пронајдена мртва во креветот, завиткана во ќебиња. Пред неа стоел телевизор, а покрај столот имало маса со шолја. Во просторијата речиси ништо не било поместено. По повеќе од четири децении, станот бил прекриен со прашина и пајажини, создавајќи впечаток дека времето во него целосно застанало.
Телото било мумифицирано
Обдукцијата не можела прецизно да ја утврди причината за смртта, ниту точниот датум кога таа настапила. Првично се претпоставувало дека Хедвига починала околу 1973 година, но подоцнежните проценки укажувале дека смртта најверојатно настапила уште во 1966 година.
Тоа значело дека нејзиното тело можело да остане во станот цели 42 години.
Со текот на времето телото природно се мумифицирало. Изолираниот тавански стан, отворените прозорци и условите во просторијата можеле да придонесат за зачувувањето на телото и за тоа случајот толку долго да остане незабележан. Сепак, едно од најголемите прашања останало без јасен одговор: како соседите не почувствувале мирис во првите денови и недели по смртта?
Струјата наводно никогаш не била исклучена
Дополнителен бизарен детал бил податокот дека електричната енергија во станот наводно никогаш не била исклучена. Според тогашните извештаи, сметките со години ги плаќал оригиналниот архитект на зградата, кој починал само неколку месеци пред да биде откриено телото.
Така, телевизорот пред кој Хедвига можеби ги поминувала последните моменти од животот останал дел од сцената која била откриена дури во 2008 година. Хедвига Голик била погребана само еден ден откако било пронајдено нејзиното тело.
Нејзината приказна за жена чија смрт останала незабележана повеќе од четири децении набрзо го привлече вниманието на регионалните и светските медиуми и остана запаметена како еден од најнеобичните случаи во поранешна Југославија.

