ПСИХОЛОШКИ И ВОЕНИ НАПАДИ – Мосад ја тресе Иранската командна структура
Граѓаните во страв, полициски станици напуштени, улиците контролирани од војските, секојдневниот живот парализиран.
Во услови на заострен спор меѓу Израел, САД и Иран, еден од врвните безбедносни функционери на Иран, Али Лариџани, се појави јавно во Техеран, изјавувајќи дека „духот на храбрите луѓе, функционери и лидери не може да биде поразен“. Само неколку дена подоцна, тој беше убиен во прецизен ракетен напад од израелската разузнавачка служба. Во истата ноќ, според информации од ирански граѓани доставени до Израел, беше ликвидиран и лидерот на паравоената милиција Басиџ, Голамреза Сулејмани.
Од почетокот на конфликтот, израелските и американските функционери истакнуваат дека целта е создавање услови за внатрешен колапс на иранскиот режим. Според извештаите, илјадници членови на безбедносниот апарат, од високи функционери до теренски оперативци, загинале во нападите.
„Волстрит џурнал“ известува дека Израел спроведува обемна кампања против безбедносните структури, вклучувајќи ја Револуционерната гарда и милицијата Басиџ. Досега, се тврди дека се испукани околу 10.000 ракети врз илјадници цели, од кои повеќе од 2.200 се поврзани со внатрешните безбедносни сили.
Стратегијата опфаќа постојан надзор и напади врз командни центри, магацини, полициски станици и импровизирани места за собирање, како спортски објекти. Еден од најсмртоносните напади се случи на стадионот Азади во Техеран, каде загинаа стотици припадници на безбедносните сили.
Покрај физичките напади, Израел спроведува и психолошки притисок, контактирајќи ги иранските команданти, заканувајќи им се ним и нивните семејства и поттикнувајќи ги да не дејствуваат против сопствениот народ во случај на востание.
Безбедносните сили се соочуваат со сериозни проблеми и многумина се принудени да спијат во возила, џамии или импровизирани засолништа, додека командната структура е сè повеќе нарушена. Иранските граѓани сè повеќе пријавуваат чувство на несигурност и хаос. Полициските станици се напуштени или нефункционални, а безбедносните сили се кријат во цивилни згради. Жителите понекогаш ги напуштаат домовите кога безбедносните единици се вселуваат, плашејќи се дека може да станат мета на напади.
Секојдневниот живот е сериозно нарушен: истрагите се одложуваат, продавниците се затвораат, а безбедноста повеќе не е загарантирана.
И покрај големите загуби и притисок, аналитичарите предупредуваат дека тешко е да се собори владата само со воздушни напади. Постои и ризик режимот, доколку преживее, да излезе од конфликтот уште порешителен и поопасен. Иако израелските проценки покажуваат дека режимот е на пат кон колапс поради економската криза и незадоволството на граѓаните, клучната одлука останува кај самиот ирански народ.
Засега, безбедносните сили продолжуваат да ги контролираат улиците и да го потиснуваат секој обид за бунт, додека мнозина граѓани сметаат дека отворениот отпор би бил премногу ризичен во овој момент.
