ХУС ГО НАРЕЧЕ ЛОШ ЧОВЕК, ШТУЛИЌ МУ ВОЗВРАТИ БЕЗ МИЛОСТ Ни за милион години нема да направиш песна

Бранимир Џони Штулиќ, поранешниот фронтмен на култната група „Азра“, упати остар писмен одговор до Хусеин Хасанефендиќ – Хус, гитарист и еден од основачите на „Парни ваљак“, откако тој во телевизиско гостување го оцени како врвен автор, но лош човек. Штулиќ ги отфрли неговите тврдења за нивната некогашна соработка, ги оспори неговите авторски способности и изнесе сопствена верзија за тоа кој кому му помогнал на почетокот на музичките кариери.

Полемиката се разгоре по гостувањето на Хус во емисијата „Какодалогија“ на телевизијата УНА. Зборувајќи за нивното познанство од седумдесеттите години, музичарот рече дека не треба да се мешаат уметничкото дело и личноста на авторот. Тој му го призна на Штулиќ исклучителниот талент за пишување песни, но оцени дека во меѓучовечките односи се покажал како лош човек.

„Автор на врвни стихови, врвни песни, но како човек се покажа како лош човек. Еве, сега повторно го кажувам тоа“, изјави Хус.

Тој додава дека Штулиќ престанал да бара мислење од другите и сакал само потврда за сопствените ставови, убеден дека е во право за сè.

Во одговорот објавен од српскиот „Телеграф“, Штулиќ остро ги отфрли оценките на некогашниот соработник. Тој напиша дека Хус не е композитор и дека, според него, „ни за милион години нема да успее да направи песна“. Истовремено, му призна дека во периодот кога соработувале бил одличен соло-гитарист. Штулиќ се наврати на нивната соработка од седумдесеттите години и ги оспори тврдењата дека Хус и „Парни ваљак“ му помогнале во почетоците на „Азра“. Напротив, тој тврдеше дека самиот му помогнал на загрепскиот бенд во период кога групата се соочувала со сериозни проблеми и била пред распаѓање.

Според неговата верзија, во 1978 година, пред Хус да замине на отслужување воен рок, двајцата заедно вежбале песни, но имале различни пристапи кон музиката. Штулиќ се осврна и на песните „Балкан“ и „А шта да радим“, нагласувајќи дека аранжманите биле негови, додека Хус ги свирел гитарските делници.

Во своето обраќање, Штулиќ го обвини поранешниот соработник дека со години ја претставува нивната заедничка историја на начин со кој тој не се согласува. На крајот, оцени дека Хус можеби го гризе совеста, со оглед на тоа што поминале речиси пет децении од нивната соработка. Нивните професионални патишта подоцна се разделија. „Парни ваљак“, основан во 1975 година, изгради долга кариера со хитови како „Јесен у мени“, „Све још мирише на њу“ и „Угаси ме“, додека „Азра“ предводена од Штулиќ стана еден од најзначајните состави на југословенскиот нов бран.

Во расправијата се вклучи и Јура Стублиќ, фронтменот на групата „Филм“, кој не се согласува со оценката дека Штулиќ е лош човек. Во изјава за порталот „Загреб.инфо“, тој се присети на случка од младоста, кога двајцата се дружеле.

Стублиќ раскажа дека еднаш, заедно со група млади луѓе, нашле паричник со пари. Додека дел од присутните размислувале да ги задржат парите, а документите да ги остават пред полициска станица, Штулиќ инсистирал целиот паричник да ѝ биде предаден на полицијата.

„Тогаш го доживеав како чесен човек“, раскажа Стублиќ.

Тој појасни дека не се согласува со сите ставови на Штулиќ, особено со неговите политички гледишта, но смета дека секој има право на сопствено мислење. Иако денес двајцата не се во контакт, Стублиќ преку медиумите ги следи неговите изјави. На прашањето за карактерот на поранешниот фронтмен на „Азра“, Стублиќ одговорил дека не е стручен да го проценува, но дека однесувањето на Штулиќ е „сосема нормално за еден уметник“.

Штулиќ остави длабока трага во регионалната рок-музика со песни како „Балкан“, „А шта да радим“, „Усне вреле вишње“ и „Грација“. Во текот на осумдесеттите години, „Азра“ стекна култен статус, а нејзините песни и денес се сметаат за класици на југословенскиот рок. На почетокот на деведесеттите години, Штулиќ се повлече од музичката сцена и замина да живее во Холандија, каде што со години води повлечен живот и ретко се појавува во јавноста. Повремено, сепак, повторно привлекува внимание со писмени обраќања и полемики поврзани со поранешните соработници и авторските права.

Расправијата со Хус повторно ги отвори прашањата за нивната соработка, авторскиот придонес и личните односи зад музичката историја на регионалната рок-сцена. Додека Хус го признава исклучителниот талент на Штулиќ, но го критикува неговиот карактер, самиот Штулиќ ја оспорува неговата композиторска вредност и тврди дека нивната заедничка приказна била поинаква.

Споменот на Јура Стублиќ, пак, нуди поинаква перспектива: лична анегдота од младоста, врз основа на која тој го запаметил Штулиќ како чесен човек.