ЕВРОТО ПРОДОЛЖУВА ДА СЛАБЕЕ Францускиот долг ја зголемува загриженоста за европската економија
Европската валута се соочува со притисок по падот на вредноста во однос на доларот, додека високото задолжување на Франција и неизвесноста околу каматните стапки ги зголемуваат стравувањата на инвеститорите. Послабото евро може дополнително да ги поскапи увозот на енергенси и другите производи што се плаќаат во американски долари.
Еврото продолжува да губи вредност во однос на американскиот долар, што ги засилува загриженоста за состојбата на европската економија и стравувањата од дополнителен инфлациски притисок.
На 5 октомври, европската валута се спушти на околу 1,12 долари, продолжувајќи го падот што од почетокот на 2026 година достигна приближно пет проценти. Аналитичарите оценуваат дека инвеститорите сè повнимателно ги проценуваат економските ризици во Европа, но и очекувањата за идните одлуки на американските Федерални резерви во врска со каматните стапки.
Дополнителна загриженост предизвикува финансиската состојба на Франција, чиј јавен долг достигна речиси 118 проценти од бруто-домашниот производ, додека буџетскиот дефицит останува висок.
Растот на приносите на француските државни обврзници укажува дека задолжувањето на земјата станува поскапо. Во вакви услови, дел од инвеститорите се пренасочуваат кон германските државни обврзници, кои традиционално се сметаат за посигурна инвестиција.
Слабеењето на еврото носи и дополнителен ризик за европските потрошувачи и компаниите. Бидејќи нафтата, природниот гас и голем број други производи се плаќаат во американски долари, послабата европска валута значи дека нивниот увоз станува поскап.
Тоа може да создаде дополнителен притисок врз цените на енергенсите, транспортот и другите производи, со што би се отежнало ограничувањето на инфлацијата во еврозоната.
Комбинацијата од висок јавен долг, поскапото задолжување и слабеењето на валутата ја става европската економија пред дополнителни предизвици. Во наредниот период, движењето на еврото ќе зависи и од развојот на економските показатели, состојбата на јавните финансии во земјите членки и монетарните одлуки од двете страни на Атлантикот.
