(ВИДЕО) ЗЕМЈАТА ИЗГЛЕДА КАКО КОМПИР – НАСА откри неверојатни гравитациски разлики
Визуелизацијата на НАСА ги преувеличува гравитациските разлики 10.000 пати, откривајќи го необичниот облик на геоидот.

Гравитацијата не е иста насекаде на Земјата, а токму овие разлики влијаат врз таканаречениот геоид – математички модел кој го прикажува идеализираното ниво на морето под влијание единствено на гравитацијата и ротацијата на планетата. НАСА неодамна објави визуелизација која ги прикажува глобалните варијации на геоидот. На неа разликите се преувеличени дури 10.000 пати, поради што Земјата изгледа како неправилен компир, наместо како речиси совршена топка.
Геоидот не претставува вистински физички облик на Земјата. Станува збор за замислена површина на глобалното ниво на морето, која би постоела доколку од океаните се отстранат влијанијата на приливите, ветровите и морските струи. Таа замислена површина продолжува и под континентите.
Причината за нерамномерноста е различната распределба на масата во Земјата. Планините, океанските ровови, но и разликите во густината на материјалите длабоко во внатрешноста на планетата влијаат врз гравитациското поле.
Таму каде што има поголема концентрација на маса, гравитацијата е посилна и геоидот се издигнува. На подрачјата со послаба гравитација, теоретското ниво на морето е пониско, создавајќи вдлабнатини. Иако на визуелизацијата разликите изгледаат огромни, во реалноста максималниот опсег меѓу највисоката и најниската точка на геоидот е 191 метар. Највисоката точка е кај Исланд, на околу 85 метри над референтното ниво, додека најниската се наоѓа јужно од Индија, 106 метри под него.
Моделот е создаден врз основа на повеќе од една милијарда мерења собрани во период од 15 години од 19 различни сателити. Во истражувањето значајна улога имаат мисијата ГРЕЈС на НАСА и сателитот ГОЦЕ на Европската вселенска агенција.
Податоците за геоидот не се важни само за научни истражувања. Научниците ги користат за следење на промените во гравитациското поле предизвикани од движењето на водата, мразот и цврстата маса на Земјата. Тие се од особено значење и за прецизно картирање, геодетски мерења и современите навигациски системи.
Така, иако Земјата на прв поглед изгледа како совршена топка, нејзиното гравитациско поле открива многу посложена и неправилна структура.

