ПОСЛЕДНИТЕ ЗБОРОВИ НА КЕНЕДИ – Трагедијата што ја потресе Америка

Џон Ф. Кенеди беше убиен на 22 ноември 1963 година, но и повеќе од шест децении подоцна, бројни прашања сè уште ја следат смртта на претседателот и драматичните последици што уследија по неа.

Сликите од атентатот врз Кенеди се длабоко врежани во американската колективна свест: розовиот костим на Џеки Кенеди испрскан со крв, последното ракување и последната насмевка на претседателот, малиот Џон Ф. Кенеди Јуниор како го поздравува ковчегот на својот татко на мрачниот државен погреб. Но што точно се случи тој ден?

Одговорот зависи од тоа кого ќе прашате. За едни, атентатот бил едноставен чин на осамен напаѓач Ли Харви Освалд. За други, станува збор за сложена мрежа од заговори, странски актери и мафијата. Како и да е, приказната завршува исто: едно сончево попладне во Тексас го промени текот на историјата на Соединетите Држави.

Ова е приказната за атентатот врз Џон Ф. Кенеди – настанот кој симболично го означи крајот на „Камелот“, идеализираниот период од американската политичка историја.

Утрото на атентатот, претседателот денот го започнал во Форт Ворт, Тексас. По краткиот говор пред толпата пред хотелот, шеговито рекол: „Госпоѓа Кенеди се подготвува. ѝ треба малку повеќе време, но дури и така изгледа многу подобро од нас“, пред заедно со сопругата да отпатува кон Далас.

По слетувањето во Далас, Кенеди и првата дама се качиле во црна „Линколн Континентал“ лимузина од 1961 година, заедно со гувернерот на Тексас, Џон Конели, и неговата сопруга, Нели. Автомобилот бил без покрив, а претседателската колона се упатила кон Трговскиот центар Далас, каде што Кенеди требало да одржи говор. Зад нив, во друг автомобил, патувале потпретседателот Линдон Џонсон и неговата сопруга, Лејди Берд Џонсон.

Маршрутата судбоносно минувала низ центарот на градот.

Колоната минувала по 10 милји долга рута од аеродромот до трговскиот центар. Илјадници граѓани стоеле покрај улиците за да го поздрават претседателот. Во 12:30 часот, кога лимузината сврте од Мејн Стрит и влезе во Дили Плаза, одеднаш се слушнале истрели на ужас на собраните.

Според книгата „Четири дена во ноември“ од Винсент Буљози, последните зборови на претседателот биле изговорени како одговор на забелешка на Нели Конели. Таа се свртила кон него и рекола:

„Господине претседателе, сигурно сега не можете да велите дека нема луѓе во Далас кои ве сакаат и ценат, нели?“

Кенеди ѝ одговорил:

„Не, сигурно не можам.“

Некои подоцна тврдеа дека последните зборови на Кенеди биле: „Боже мој, ме погодија“, но според експертите тоа е малку веројатно, имајќи ги предвид природата и моменталното дејство на раната.