ДВЕ ПРАШАЊА ДО МАРИЈА ЗАХАРОВА – Русите на Косово и оружјето за Хрватска

По вчерашното критичко пишување на портпаролката на министерството за надворешни работи на Руската Федерација Марија Захарова во однос на српскиот претседател Алескандар Вучиќ, денеска се огласи српски новинар кој вели:

Ми се допаѓа кога таа ги критикува лицемерите од Запад – тоа го прави машки, интелигентно и многу поинтересно од Димитриј Медведев.

Вчера, за промена, таа го критикуваше и претседателот Вучиќ. Постави прашања дали во Србија има повеќе „Вучиќи“ и го повтори обвинувањето за наводното испраќање оружје од Србија во Украина.

Не ја обвинувам Захарова – таа се бори за интересите на Русија, исто како што Вучиќ се бори за интересите на Србија. Но, јас би ѝ поставил две прашања. Има и други, многу понезгодни, но ова се основните кои би сакал да ги истакнам.

Во јуни 1999 година, руски падобранци – 200 одбрани, обучени војници, „Рамбо до Рамбо“ – според некои извори, го нападнаа и го освоија аеродромот Слатина кај Приштина. Таа акција, прикажана во филмот „Балканска меѓа“, е еден од најголемите пропагандни фалсификати на настаните во Југославија.

Всушност, на 12 јуни 1999 година, руските војници влегоа на аеродромот Слатина без испукан куршум и без отпор, бидејќи таму сè уште имаше српски тенкови и авиони. Тие беа пречекани од околу 40.000 Срби со цвеќе, пијалоци, храна и солзи радосници – како спасители и одмаздници на Косово.

Но, наскоро таму немаше ниту руски војници, ниту Срби. Затоа би било интересно ако г-ѓа Захарова одговори: каде исчезнаа тие војници и што се случи со нив?

Второто прашање е: која земја ја вооружуваше Хрватска пред и за време на војната во СФРЈ? Не индиректно, преку трети земји, туку преку директна продажба на оружје. Чии пушки и муниција беа користени за убивање српски војници и цивили во Далмација, Кордун, Бања и Лика, и чие оружје, освен НАТО-овото, било употребено во акции како „Блесок“ и „Олуја“?

Не знам „колку Вучиќи има во Србија“, но знам дека благодарение на него, Србија е единствената земја во Европа која не воведе санкции кон Русија. Поради ова, и тој и Србија плаќаат огромна цена – таа ја ризикува стабилноста на земјата, а тој го ризикува својот опстанок на власт.

По тој повод се огласи и српскиот претседател Александар Вучиќ кој истакна:

„Јас сум претседател на Србија и не смеам да си дозволам да давам емотивни изјави, иако тоа често ми се случува и морам да кажам „Извини“ потоа. Чекав ден и пол инаку сигурно ќе реагирав побурно. Прво, мојот разговор со амбасадорот Харченко не беше лесен, не само поради многу причини за кои нема да зборувам, ние сме пријателски земји. Најлесно е да се одговори на грубоста на г-ѓа Захарова на ист начин. Бидејќи се грижам за интересите на Србија, бидејќи го ценам и го сакам рускиот народ и го почитувам, и нема да си дозволам она што таа си го дозволи. Ништо ново не се случи. Им кажав на Европејците пред 5 години“ – рече Вучиќ.