ВЕЛИКА САБОТА – Денот кога сè „молчи“ пред најголемото чудо
Симболика на темнината што полека преминува во светлина.
Православните верници денес ја одбележуваат Велика Сабота, еден од најзначајните денови во христијанскиот календар, кој доаѓа по Велики петок и претставува ден на тишина, молитва и длабока духовна смиреност.
Овој ден се поврзува со Христовиот престој во гробот и симболичното слегување во адот, со што се нагласува надежта за Воскресението. Според преданието, Христос на Велика Сабота „почива“ по своето спасоносно дело, додека истовремено се подготвува победата над смртта.
Велика Сабота е ден меѓу распнувањето и Воскресението и време на жалост, но и на очекување на радоста. Верниците се сеќаваат на оплакувањето на Христа од страна на Богородица и мироносиците, како и на чувањето на неговиот гроб со стража.
Во богослужбата се читаат старозаветни пророштва, апостолски поуки и евангелски текстови поврзани со Христовата смрт и Воскресение. Литургијата има посебен карактер и започнува во покајничка атмосфера, а завршува со најавата на Пасхата.
Симболично, темните одежди на свештенството се заменуваат со бели, што го означува преминот од тага кон радост и светлина. Овој ден се смета и за духовна подготовка за Велигден.
Велика Сабота е и ден на строг пост, тишина и молитва, но истовремено и ден на исчекување на најголемата радост со Христовото Воскресение, кое се слави на полноќ со објавата – Христос воскресна!