ПО ТРАГИЧНИТЕ ИСКУСТВА – Стратешка рамка по трагедиите

Македонскиот здравствен и безбедносен систем добива прва стратешка рамка за реакција при големи несреќи, како резултат на трагичните искуства од последните години. По настаните кај Ласкарци, Тетово, автобуската несреќа во Бугарија и пожарот во Кочани, државата усвои прв Национален план за справување со масовни жртви, со цел да се избегнат импровизации во моменти кога секоја секунда е клучна за спасување животи.

Документот, презентиран од министерот за здравство Азир Алиу, воспоставува систем на дејствување на три нивоа. Првото е стратешкото ниво, кое подразбира централизирано носење одлуки и управување со кризата од највисоките државни институции. Второто ниво се однесува на предболничкиот третман, со акцент на брза теренска тријажа, ефикасна евакуација и безбеден транспорт на повредените. Третото ниво ги дефинира болничките протоколи за прием и итен третман на поголем број пациенти во медицинските установи.

Важноста на проектот ја потврдува и силната меѓународна поддршка. Планот е изработен во соработка со Светската здравствена организација и е усогласен со стандардите на НАТО. Наместо изолирана иницијатива, тој претставува меѓуресорски механизам што ги поврзува здравствените институции со полицијата, армијата, Центарот за управување со кризи, Црвениот Крст и академските медицински институции.

Паралелно со планот е промовиран и национален протокол за лекување изгореници, како одговор на специфичните предизвици што ги отвори пожарот во Кочани. Документот ги утврдува чекорите во третманот, од првичната проценка и хируршките интервенции, до интензивната нега и долготрајната рехабилитација. Намерата е да се воспостави унифициран стандард на лекување во сите здравствени установи, без разлика каде се случила несреќата.

Сепак, ефективноста на овие документи ќе зависи од нивната примена во пракса. Искуството покажува дека и најдобрите стратегии губат значење без редовни теренски вежби, соодветна опрема и јасен синџир на команда. Националниот план претставува почетен чекор кон систем кој нема да реагира само по трагедиите, туку ќе биде подготвен навреме да одговори и да ги намали нивните последици.