ЈА ИЗГУБИЛ МАЈКА МУ КОГА ГО ПОКРИЛА СО СВОЕТО ТЕЛО ПРИ БОМБАРДИРАЊЕ, ЈА ЉУБЕЛ ПРИНЦЕЗАТА Животот на Момо Капор како на филм, ова не сте го знаеле за него

Интересна животна приказна како на филм има познатиот српски пистаел, новинар и сликар Момо Капор.

За време на бомбардирањето на Сараево во април 1941 година, била убиена мајката на Момо, Бојана, која со своето тело го заштитила четиригодишниот Момо и со тоа го спасила од сигурна смрт. Во тоа време умреле 40 луѓе кои живееле во таа куќа, дури и мало маче кое малиот Момо го држел во рацете.

Првите книжевни дела на младиот Капор беа телевизиските ревии, кои беа објавувани двапати месечно во „Књижевни новине“ од 1964-1969 година. година. Сепак, Капор немаше телевизор, бидејќи во тие години телевизијата беше луксуз во многу домови. Одеше во „Синиот салон“ на тогашниот хотел Метропол, каде што имаше телевизор и каде можеше да се седи со чај.

Кога го избркаа од Третата машка гимназија во Белград, татко му Гојко го префрли во Сараево, во Првата машка гимназија – каде што седеше на иста клупа со Иво Андриќ. Како што пишува Момо во своето автобиографско дело „Исповеди“ – тој бил најлошиот ученик во целото средно училиште, толку лош што го избркале од сите училишта во Југославија во седмо одделение на една година.

Започнал да работи како новинар како гимназијалк во Сараево, во весникот „Наши дани“. Подоцна, кон крајот на 60-тите, почнува да пишува за најзначајните белградски весници и списанија. Да се ​​биде новинар во тоа време и да се плати за својата работа значело да ја пронајдеш страницата на која е испечатен твојот текст, да се спуштиш на каса и да ги добиеш парите во рака, како што те најде на списокот касиерката со долги црвено лакирани нокти. Ова беше време пред да бидат „измислени“ банкарските сметки и даноците на доход.

Момо беше водител на Втората програма на Радио-телевизија Белград и една од првите телевизиски ѕвезди. Тој ги водеше емисиите „Студио 3“, каде за првпат беше воведена формата на интервјуирање гости во живо во студиото. Бил и радио водител, еден од уредниците-водители на познатата емисија „Круг двеставојком“ на Радио Белград 202.

На училишната изложба на Момо во Њујорк, во раните 80-ти, дојде познатиот њујоршки трговец со уметнички дела, кој прв ги купи Ворхоловите „Кембелови супи“. Му се допаднаа сликите на Момо и сакаше да биде негов дилер и го праша дали останува во Њујорк. Кога Момо побарал 15 минути за размислување, тој зачудено одговорил: „Човеку, имаш остатокот од животот да размислуваш!“. Така започна и заврши меѓународната сликарска кариера на Момо.

На забавата кај Нина Розенволд на Петтата авенија, каде што се собра џет-сетот во Њујорк, Мома ја запозна принцезата Јелисавета, која му се претстави како Елизабета Караѓорѓевиќ – југословенска принцеза на која и беше забрането да се врати во својата татковина, како и сите нејзини роднини Караѓорѓевиќ. Беше 1976. По тоа запознавање го пишува романот „Зоја“.

Додека престојуваше во Њујорк, направи големо интервју со Ерика Јонг, која во тие години го напиша и објави светскиот книжевен бестселер „Страв од летање“. Водел и интервјуа со Пјер Карден и големите американски писатели Бернард Маламуд, добитник на Пулицеровата награда и Саул Белоу, добитник на Нобеловата награда за литература.

Малку е познато дека Капор напишал многу сценарија за кратки играни филмови, како и бројни синопси за документарни филмови. Тој е еден од сценаристите на филмот „Валтер го брани Сараево“, кој беше и остана најгледаниот југословенски филм на сите времиња. „Зелена Чоја Црна Гора“, еден од најдобрите српски романи од втората половина на 20 век, најпрвин е создаден како сценарио за филм кој никогаш не бил реализиран, а дури подоцна бил објавен во форма на роман.

Момо Капор бил редовен член на Академијата за наука и уметност на Република Српска. Родене на 8 април 1937 година, а почина на 3 март 2010 година.